ΕΔΕΣΣΑ-ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΑΝΑΠΛΑΣΗ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ !

 

 

Όταν μας ανακοίνωσαν την έναρξη του έργου της ανάπλασης του πρώην (;;;) δημοτικού γηπέδου της Έδεσσας και της ενοποίησης του εμπορικού κέντρου με τον ιστορικό τόπο του Βαροσίου, ποτέ δεν φαντάστηκα πως ανάπλαση ονομάζεται η τσιμεντόστρωση κάθε εκατοστού γης, η δημιουργία συντριβανιών με μηχανισμούς που κάθε τόσο θα χρειάζονται επισκευές ούτε ότι κάποιες ξεχασμένες... τουαλέτες στην άκρη του γηπέδου θα έπαιζαν... πρωταγωνιστικό ρόλο στην νέα τάξη πραγμάτων ! Ναι, το μικρό και ξεχασμένο κάπου μέσα στα δέντρα, στην πλευρά προς τους Μύλους, μικρό κτίριο με τουαλέτες της δεκαετίας του 60, τώρα απέκτησε νέα μορφή και μέγεθος, όχι απαραίτητα καλύτερα, ώστε να αποτελέσει το σημείο αναφοράς για όσους επιθυμούν να επιτελέσουν ένα επιτακτικό αίτημα του οργανισμού τους, μια ανάγκη που δεν επιδέχεται αναβολής. Ωστόσο υπήρχαν άλλες λύσεις για να επιλυθεί αυτή η απαίτηση, με την χρήση των υπηρεσιών του κτιρίου του πολιτιστικού κέντρου, σε απόσταση 15 μέτρων ή της τουαλέτας των καταρρακτών σε απόσταση μόλις 150 μέτρων. Δεν χρειαζόταν η δημιουργία ενός άκομψου και ασύνδετου με την περιοχή κτιρίου, κακοποιώντας και το παραπλεύρως, άκρως διατηρητέο σπίτι της συνοικίας Βαροσίου, όπου αναφέρεται ως η προσωρινή κατοικία του μεγάλου λογοτέχνη Μενέλαου Λουντέμη, όταν διέμενε στην Έδεσσα.